Tekrarlar mıydım her şeyi..

İnsan bazen olur da özler ya işte o günlerimden birisi bugün.. Ailemden ve sevdiklerimden uzakta, aile sıcaklığı kadar güzel bir ortamda bir yaşa daha adım attım bugün. Belki de ailemden uzak olmanın acısıyla döktüm gözyaşlarımı.Ama üzülmüyorum..

Çünkü biliyorum beni seven ailem ve dostlarım var. Her günümde benimle beraber olan sevdiklerim var. Her ne kadar onları rahatsız etmemeye çalışsam da onları her daim düşünüyorum. Hayırlısı diyelim..

Bir arkadaşım vardı. Canım gibi sevdiğim, onun için her şeyi yapabileceğim.. Günler geçti aradan ve ondan istediğim tek şey vardı. İnançlarıma ve inandıklarıma saygı duyması.Ama olmadı o da bıraktı gitti beni.. Hani derler ya “İnsan en çok sevdiklerine ve hiç sevmediklerine haksızlık eder.”  diye.. Aynen öyle oldu ve gereksiz münakaşalar sonucu çocukça dövüşmeler ve ayrılık..

Ne olursa olsun şunu bileceğim ki artık acımak yok. Beni değersiz görenlere ve küçük düşürenlere bu cevap niteliğinde olacak. Bir zamanlar beni önemsemeyen ve içinde bulunduğum duruma acımaya çalışan birileri er-geç bu durumu farkedecek ve keşkelerle dolu bir hayat sürecek..

Gene de üzülmüyorum. Bin defa da gelsem şu dünyaya bugün yaptıklarımı gene de tekrarlardım. Çünkü pişman olacak bir şey yapmadım ve şükürler olsun Rabbim yüzümü kara çıkarmadı..

Ferhat Göçer boşuna dememiş. İki satırlık adamları musallat ettik ömrümüze, bundandır böyle dibe vurmuşuz..